Yelkenli Evim

Kaptan: Bu nasıl ? ( 45 Feet, full donatılmış bir tekneden bahsediyor) Miço: Dombili dosbaa ! Kaptan: Ama bu denizcidir, sağlam kabuktur, ilk göz ağrımın markasıdır. ( İç sesim : Madem sordun kaptanım, içime sinmedi, ısınamadım işte; neredeydi şu raf, hah evet buldum, hızla gerekçeli karar dosyalarına ulaştım bile zihnimin arka planında ve şöyle şeyler söyledim;) Miço: Başa mı dönüyoruz ? Yenilik iyidir, yenilik. Bunun kıçı çok dombili, yusyuvarlak, dombili dosbaa  bir şey bu. Hem yine içi o renk ( kiraz ağacı ). Karanlık geliyor bana, daraltıyor ortamı sanki. Şimdikinden pek farklı gibi de gelmedi, sanki büyümüyoruz, aynı gibi. Ha 41 ha 45 , bence almaya gerek yok, böyle devam edebiliriz. Kaptan : Ya bu ? ( 49 Feet, yine yeni başka bir tekne) Miço : Merdiveni çok dik, master kabindeki banyosu kocaman bir kütle gibi kamaranın ortasına kadar gelmiş, üstüme üstüme geldi sanki, kokpitte alan dar. (Hede hödö, ık mık). Yani bilemiyorum, büyüyoruz ama çok da heyecanlandı...

  40 Yılın Hatırına ! “Nazmiye, hadi yürü baş üstüne  !” “Tamam, dur, gidiyorum Tevfik.” “Nazmiye biraz acele et, kakıcı aldın mı, kakıcı? “Aldım, aldım, ay dur çarmıha takıldı, aman çok rüzgar var, ne diyorsun duymuyorum ?” “ Nazmiye, çabuk ol, tekne durmuyor, al şu tonozu hadiii” “ Sen biraz yavaş gel alıcam, hah taktım ucuna, oldu bu kez, alıyorum, ay kaçtı, suya düştü” “Nazmiyeeee, gel buraya, gel. Nazmiye cicim , çabuk ol dedim sana ama, rüzgar esince, sürüklüyor işte bizi böyle bu tarafa   doğru, ben tonozun üstüne gelince, sen tık diye kakıcı ucuna takıp, alacaksın tonozu, sonra o demire, bak   gösteriyorum, işte şu demire dolarsın sonra” Nazmiye iç ses : " Tutturdu bir tekne, ağzım yüzüm karıştı, saçım başım dolaştı, bu nasıl bir eziyettir, aman belim tutuldu ” Tevfik iç ses : " Elalemin karısı, çoluğu çocuğu teknemiz olsa der, oldu mu da keyif eder, bizimkiler kaçmak için bahane uydurur, bak yine gelmediler, Nazmiye tekneyi seviyor...